Dużo chmur. Nie mogę się im oprzeć, więc musicie mi wybaczyć.  Nowa seria na moim blogu,  która będzie się pojawiać raz na jakiś czas. Dajcie znać, co o tym sądzicie. Niestety jakość nie jest zadowalająca, ale niebawem będzie nowy sprzęt. Miłego podziwiania.

Dziś recenzja. Żadna nowość, chyba nikogo nie zaskoczyłam. Jednym słowem typowo. Dobra no to zaczynamy.
Dziś przyszła pora na "Zaklinacz czasu". Powieść została wydana, w 2014 r a autorem jest Mitch Albom. Bestsellerowy pisarz, którego powieści rozeszły się dosłownie po całym świecie.
Książka stara się przekonać czytającego, że im bardziej jesteśmy świadomi mijającego czasu, im bardziej jego odmierzanie dzielimy na mniejsze części, tym szybciej go tracimy.
"Zaklinasz czasu" składa się z trzech wspólnie przeplatających się historii, które, oprócz posiadania wspólnego tematu, zbierają się w pewnym kluczowym dla postaci miejscu.
Pierwsza opowieść jest w epoce starotestamentowej. Bohaterem jest Dor, mąż Allie, który po wielu próbach i pomiarach próbuje konstruować pierwszy zegar, jednakże później go jeszcze bardziej unowocześnia.



Dor był nazywany, Ojcem Czasu a za wymyślenie tej nazwy został, skazany na życie w Jaskini. Podczas pobytu słyszy narzekania przyszłych ludzi, którzy są następstwem jego dzieła.
Jednocześnie śledzimy losy współczesnych nam bohaterów, Victor 84-latek, czternasty na liście najbogatszych ludzi na świecie, który walczy z rakiem oraz Sarah, przy kości kujonka, uznawana za dziwaka, przeżywająca pierwsze zauroczenie najpopularniejszym chłopakiem w szkole, które nie jest odwzajemnione. Wyzwaniem Dora jest uświadomienie wartości czasu tej dwójce ludzi.
Powracając do teraźniejszości. Codziennego pędu. Wstajemy rano, pijemy kawę, biegniemy do pracy, do szkoły na autobus. Wszystko jest z terminem na wczoraj. Spóźnione. Błahe. Dzień w dzień zachód słońca wygląda zupełnie inaczej. Kiedy nadejdzie czas, że zatrzymamy się, choć na chwilę, w codziennym pędzie, uświadamiamy sobie, że „kiedy ma się nieskończoną ilość czasu, nic nie jest wyjątkowe". Jeżeli nigdy niczego nie tracimy ani nie poświęcamy, nie potrafimy docenić...
tego, co już mamy.
Autor książki pokazuje nam piękną i pouczającą powieść. Postawił również na prostą historię, która wręcz olśniewa mądrością. Jestem pod wrażeniem, że połączył rzeczywistość z fantastyką. Najlepsze jest to, że każdy czytelnik odbiera inaczej tę książkę zależnie od naszego podejścia. Mam ogromną nadzieję, że każdy, kto przeczyta te historię, choć na chwilę, zastanowi się i może „Zaklinasz czasu” będzie impulsem do zmian.

Postanowiłam napisać kolejną recenzję książki. Tym razem padło na kryminał. Miałam ochotę poczuć dreszczyk emocji. ,Milcząca dziewczyna, to zdecydowanie lektura dla fanów Tess Gerritsen, ale także dla tych, którzy mają słabość właśnie do kryminałów. Na dachu pewnego budynku bostońskiej ulicy Chinatown zostają znalezione zwłoki pięknej kobiety, która została zamordowana, poprzez precyzyjne pozbawienie głowy, a jej odcięta ręka nadal trzyma pistolet z wcześniej oddanych dwóch strzałów. Dziewiętnaście lat wstecz pewien chiński kucharz w restauracji ,Czerwony feniks, dostaje szału i zabija ludzi tam będących, a następnie popełnia samobójstwo. Od kilkunastu lat ciągnie się sprawa zaginięcia dziewczynek, z niewiadomego powodu, a ich rodziny dostają co rok listy przypominające o zaginionych. Po ulicach Bostonu nosi się tajemnicza istota, która sieje strach, gdy zwykły człowiek nie jest w stanie jej ujrzeć ani dogonić. Jednak są wątpliwości czy jest się czego bać, gdy stwór broni policjantki w ostatnich chwilach życia.

25/06/2016

Następną przeczytaną przeze mnie książką, którą chcę zrecenzować to „15 dni bez głowy". Zazwyczaj pozycje książkowe mają w sobie coś intrygującego, jednak ta jest zupełnie inna. Obok niej nie da się przejść obojętnie. Jej wydanie nastąpiło w 2012 r., a autorem jest Dave Cousins.
Laurence Roch tak nazywa się jeden z bohaterów lektury ma 15 lat i wraz z mamą i 6-letnim bratem Jaynem zamieszkuje w bloku Parkview Heights. Chłopca życie jest dalekie od ideału. Matka jest wiecznie pijana, przez co wszystkie obowiązki spadają na Laurence. Opieka nad małym Jaynem, który często lubi udawać, że jest Scoobym, nie jest łatwa. On dba o to, aby brat nie chodził głodny, poszedł spać o odpowiedniej porze czy dotarł do szkoły. Robi to, żeby nie ujawniło się co tak naprawdę dzieje się za drzwiami ich mieszkania. Pewnego dnia mama synów nie pojawia się w domu, co powoduje, że nastolatek musi podjąć się wyzwania i poradzić sobie w dorosłym życiu rozważając trudne decyzje.

„15 dni bez głowy” to tak naprawdę książka o historii dwóch braci. Starszego i młodszego. Pomimo tego, że sześciolatek nie rozumie powagi sytuacji, stara się wspierać starszego brata. Ukazuje się braterska miłość. Troska i zaufanie jest szczególnie ważne w takiej sytuacji, jakiej się znajdują.
Dzieło Dave'a ukazuje problem, który nie jest nam obcy. Chyba każdy z nas spotkał się z kimś, kto dorastał w rozbitej rodzinie. Kimś, kto musiał odpowiadać za nieodpowiedzialność rodziców.
Chłopak pomimo ogromnych problemów starał się dać pozór normalnego życia. Wykazał się dojrzałością i odpowiedzialnością. Był gotów na poświęcenia, nie martwiąc się o siebie.
Książka jest dość ciężka, zważając na jej temat, ale pomimo tego należy ją przeczytać. Naprawdę ta historia odzwierciedla rzeczywistość. Mam nadzieję, że was zaciekawiłam i również po nią sięgniecie.

Często książki, które chcemy przeczytać zostały nam polecone przez znajomych lub po prostu zainteresowała nas szata graficzna książki. W moim przypadku była zupełnie inna przyczyna przeczytania tej lektury. Gdy zamawiałam książki postanowiłam, że i tą "wrzucę" do koszyka. Jednym słowem kupiłam ją w ciemno. Nie zawiodłam się i jestem pozytywnie zaskoczona.
Przechodząc do bardziej już szczegółowej recenzji autorką jest Collen Hoover.Autorka bestsellerów New York Times'a. Mieszka w Teksasie z mężem i trójką synów. Książka opowiada o nastolatce, która ma na imię Sky i została adoptowana. Dziewczyna nie pamięta swoich biologicznych rodziców. Aktualnie mieszka z matką zastępczą o imieniu Karen. Ma swoją najlepszą przyjaciółkę Six. Następnie poznanie Deana Holdera z ,którym układa sobie życie odwraca się do góry nogami. Gdy zaczynamy czytać książkę wydaje nam się, że jest coś nadzwyczajnego w spotkaniu chłopaka. Jednakże jego pytania zaczynają być bardziej podejrzane i nurtujące to można się przerazić. Po pewnym czasie i nastolatka zaczyna interesować się chłopakiem. Holder wzbudza w dziewczynie fascynacje, uczucia i emocje, które są silniejsze niż kiedy kol wiek wcześniej. Jej poprzednie miłości nie wzbudzały w niej żadnych emocji. Natomiast przy Deanie traci głowę i jej emocje sięgają zenitu, które dążą do wielkiej miłości. Pomijając już to, że nastolatek pozmieniał życie Sky, ona sama zacznie powracać i przypominać sobie powoli swoją przeszłość i dzieciństwo. Zacznie interesować się jakie wydarzenia miały miejsce, kiedy ona była jeszcze małym dzieckiem. To co próbuje odkryć stanie się bardzo mroczne niż ona sama mogła przypuszczać. Będzie również wypytywać Holdera o wiele różnych spraw a przede wszystkim o jego bardzo tajemniczy tatuaż i co takiego on ma znaczyć a jest to napis "HOPELESS". Pytanie brzmi, czy uda jej się rozwiązać tajemnicze zagadki, które w jej życie wprowadził nastolatek?































Historia zdecydowanie jest wspaniała. Dodatkową jej oprawą jest okładka, która zaprasza nas abyśmy poznali przeżycia bohaterów. Pozory mylą i mówią, że to kolejne marne romansidło dla nastolatek. Przez początek książki para tylko się całuje, jednakże opowieść bierze zupełny drastyczny obrót i zamienia się w ludzki dramat. Nie każdy przepada za czytaniem ckliwych momentów, więc po prostu je omińcie. Zdecydowanie bardziej warta jest ta mroczniejsza strona "Hopeless". Książka niesie wielki przekaz, który mówi aby komuś otworzyć oczy na krzywdę drugiego człowieka. Wydaje się, że miłość Holdera i Sky była zwyczajna. Jednakże ich uczucie było bardzo szczere i dojrzałe jak na ich dość młody wiek. Ich zaufanie do siebie i oddanie jest w zupełności wzorem do naśladowania. Chodź mają bardzo trudne sytuacje w swoim życiu jest ich bardzo wiele, trzymają się i wzajemnie wspierają. Książka jest dość obfita, jednakże czyta się ją bardzo szybko a przede wszystkim z wielką przyjemnością i ekscytacją co wydarzy się w dalszych losach bohaterów. Sedno książki jest na końcu co sprawia, że czytamy ją z zachwytem czasem i uroni się łza. Zdecydowanie mogę powiedzieć, że książka "Hopeless" jest jedną z historii, których żałuję się, że tak szybko się skończyła. Serdecznie zachęcam do przeczytania tej książki a na pewno nie pożałujecie.